Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013

ΕΝΑΣΤΡΟΣ ΛΟΓΟΣ 2010

Έναστρος Λόγος ( 2010 )
ΓΕΡΑΣΜΕΝΗ   ΜΙΚΡΗ   ΜΟΥ   ΙΣΤΟΡΙΑ


Η   ιστορία   μου   γέρασε   πιά.
Είναι   γριά   παράλυτη.
Σε   μόνιμη   καταστολή    εμπνέεται  
με   μηχανική   υποστήριξη
συνδεδεμένη   με   ορό
που   στάζει   αντιβιοτικούς   στίχους.
Μιλάει   για   την   ελπίδα   σε   συκευασία   δώρου,
την   ομορφιά,   τη   νιότη,    την   παντοτινή   αγάπη
και  την  αλχημική   μετατροπή   τους   σε   μόλυβδο
μ'  ένα   ρίνισμα    λογικής.
Η   ιστορία   μου   δεν   είναι   γριά.
Ποτέ   δεν   ήταν   νέα   για  να   γεράσει.
Δεν   είναι   παράλυτη   ούτε   σε   καταστολή.
Ποτέ   της   δεν   μιλάει.
Δεν   την   αφορά   η   ελπίδα,   η   νιότη,   ούτε  η  
παντοτινή    αγάπη.
Κάθεται   μόνο   και   κοιτάζει.
Κάθεται  πλάι  στο  μεγάλο   μακρόστενο   παράθυρο
απ'  όπου   μπορεί   να   δει   το   μπλε.
Το  μπλε  που   ξεχειλίζει   από  τις  χούφτες  τ΄ ουρανού.
Το  πράσινο  που  τραγουδάει   ξαπλωμένο  στο  χορτάρι.
Το  κίτρινο  που  χορεύει  ανάμεσα  στα   στάχυα.
Το  κόκκινο  που  ανθίζει   σκαρφαλωμένο  στο  περβάζι.
Και  το  άσπρο
Το  άσπρο  που  περνάει  επάνω   σ'  ενα   σύννεφο,
δίχως  να  λογαριάζει. 








MY OLD LITTLE STORY



My story has now grown old, like a disabled old lady, in a permanent

suppression, inspired, by technical support, hooked up on a drip, dripping

verses of antibiotics.



It talks about hope, in a package, wrapped up as a present.

It talks about the beauty, the youth, the eternal love, and the alchemic

transformation, into lead, with a speck of logic.



But no my story is not like an old lady. She was never young to get old now.

She is not disabled, and neither suppressed. She never speaks, and she is

not concern about hope, youth, or even eternal love.

Just sitting there and observes, sitting next to the big long window where

you can see the blue…



The blue that overflows from the sky's hollow hands,

The green that sings lying on the grass.

The yellow that dances out in the field of wheat

The red that flowers up on the window perch

And the white…. yes the white, hanging off the clouds with no concerns at  all... 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου